4.6 Zeloten

De Zeloten (= IJveraars) vormden een nationaal-religieuze beweging die voortkomt uit de wereld van de Farizeeën. Terwijl zij de komst van het Koninkrijk Gods uitsluitend als een wonder uit zijn hand verwachtten, wilden de Zeloten de nieuwe wereld door actieve samenwerking tussen God en mensen realiseren. Men ging er vanuit dat de Romeinse keizer geen aanspraak kon maken op de titel ‘Koning’, of ‘Heer’. Dat recht gold alleen de Allerhoogste. Daarom zagen de Zeloten zich geroepen om het verzet en de strijd tegen de bezetters aan te gaan. Het verzet kwam om te beginnen tot uiting in de weigering om belasting te betalen aan de bezetters. De patriottische strijd met het zwaard was een aansluitend vervolg.

De Zeloten stelden het eerste gebod: ‘Gij zult naast mij geen andere goden hebben’, als het allerhoogste doel in het bestaan. Het gebod: ‘Gij zult niet doden’, was naar hun overtuiging niet van toepassing op de goddeloze Romeinen en hun handlangers. Bij hun politieke doelstelling speelde de eis om sociale gerechtigheid een centrale rol. Zij wilden het grootgrondbezit en de verkoop als slaaf (van mensen die hun schuld niet konden betalen), afschaffen. De vernietiging van het stadsarchief van Jeruzalem, waar alle financiële akten bewaard werden, was dan ook de eerste actie bij het uitbreken van de Joodse opstand in het jaar 66.

Een belangrijk centrum van de Zeloten was Gamla / Gamala, pakweg 8 kilometer ten noordwesten van het meer van Galilea. Ondanks het heldhaftig verzet tegen de Romeinse legioenen viel de vesting Gamla in het jaar 67. Het verzet en de tragiek van de joodse bewoners van toen, is beschreven door de geschiedschrijver Flavius Josephus (37 - 100).Vijfduizend mannen, vrouwen en kinderen kozen net zoals bij de verovering van Masada vrijwillig voor de dood.

Pagina 6 van 7

Lees verder >>>