homecontactkennisbankinloggensitemapzoeken  
vorige pagina pagina afdrukken
nzv uitgevers

Het verhaal van Henry Dunant

...

Cover - A Memory of Solferino.jpg

 

Het schip J. Henry Dunant is boot van het Rode Kruis, waarmee mensen die door hun ziekte aan het bed gekluisterd zijn een week op vakantie kunnen. Minder bekend is dat dit vakantieschip vernoemd is naar de Zwitserse zakenman Dunant, die aan het eind van zijn leven de bijnaam kreeg: ‘de vader van het Rode Kruis’. Dunant was destijds totaal onverwacht getuige van de dramatische veldslag bij Solferino (1859). De verschrikkelijke ellende waarin hij de gewonden en stervenden aantrof, was voor hem de directe aanleiding om spontaan hulp te organiseren. Het verslag dat hij drie jaar later op eigen kosten publiceerde, trok internationaal grote aandacht en werd in 16 talen vertaald. Dunant bepleitte overal in Europa de noodzaak van de oprichting van een internationale hulporganisatie om in geval van oorlog mensenlevens te redden. Die organisatie is er gekomen. Maar Dunant ging er uiteindelijk zelf aan onderdoor. Dat was de keerzijde van zijn persoonlijke inzet om anderen te helpen.

 

Het verhaal van Henry Dunant

Slag bij Solferino.jpgHet verhaal van Dunant vind je op Internet in Wikipedia en Answers. Dankzij het Internationale Rode Kruis is er ook een .pdf beschikbaar met het Engelstalige versie van het verslag van de gebeurtenissen die zich 150 jaar geleden bij Solferino voltrokken (Klik hier). Daaraan gaat een heldere levensbeschrijving vooraf.

 

 

Beeldbank V&O

Op de Beeldbank van de site V&O is onder andere een PowerPoint te downloaden onder de titel: Via Solferino. In de tekstbalk van deze PowerPoint vind je enkele aantekeningen ter oriëntatie. Onder de subrubriek van de Beeldbank Beknopte informatie, links & tips tref je aansluitend een aantal psychologische en pedagogische aandachtspunten aan over het onderwerp ‘helpen en helpers’. Daar kun je gebruik van maken wanneer je het levensverhaal van Dunant vanuit het perspectief van helpen aan de orde wilt stellen. Vanuit dit perspectief wordt - zoveel jaren later - zijn verhaal opeens voor de leerlingen relevant. Overigens dient dan wel aan de voorwaarde te worden voldaan dat Dunant niet als ‘Held’ wordt neergezet. Daar was hij volstrekt niet op uit. Zijn medemenselijkheid heeft hem zelf trouwens erg veel teleurstellingen, armoede en ellende opgeleverd. Dat hij in de laatste jaren van zijn leven als eerste werd onderscheiden met de Nobelprijs voor de Vrede was eigenlijk niet veel meer dan een toevallige bijkomstigheid.

Dunant’s initiatieven op het slagveld van Solferino kwamen voort uit het zelfde motief van de Samaritaan uit de bekende gelijkenis uit het Lucasevangelie.  Hij werd net zoals de Samaritaan (zie vers 33) ten diepste geraakt door het onmenselijke lijden van zijn medemensen. Het maakte hem niet uit tot welke nationaliteit en welk leger zij behoorden. Hetzelfde gold voor de vrouwen en meisjes, de helpsters uit stadje Castiglione die het voorbeeld van Dunant volgden. Uit medelijden herhaalden zij telkens: ‘Tutti fratelli’ (‘het zijn allen broeders’).

 

>>> terug