homecontactkennisbankinloggensitemapzoeken  
vorige pagina pagina afdrukken
nzv uitgevers

Leren in de onderwijspraktijk (3/4)

...

3. Commentaar van de coach

Feedback

Over de vertelling van het verhaal uit de Bijbel is Tom achteraf bekeken zeer tevreden. Maar waarom het aansluitende gesprek niet lukte, wordt hem pas Meta-onderwijs.JPGduidelijk tijdens de nabespreking met zijn coach. Die maakt hem er eerst op attent dat de strategie van het Model DI zich zeerwel leent voor een les over drijven en zinken, maar helemaal niet voor een les over de gelijkenis van de zaaier. De coach: ‘Ik heb destijds geleerd dat elk vakgebied eigen uitgangspunten hanteert en dat levert ook heel eigen manieren van kijken op.' Daar is Tom wel nieuwsgierig naar. Zijn coach gaat verder: ‘Het klinkt misschien ingewikkeld, maar dat valt wel mee. Laten we voor de duidelijkheid twee uitersten te nemen. Er is een groot verschil tussen de benadering vanuit het perspectief van de natuurwetenschappen (science) en de benadering vanuit de geesteswetenschappen (humanities). In het eerste geval gaat het om de verklaring van verschijnselen zoals die zich heel concreet in de fysieke en tastbare werkelijkheid aan ons voordoen. Kijk maar naar jouw prima verlopen les over het verschijnsel van drijven en zinken.
In het tweede geval liggen de kaarten heel anders. Bij de geesteswetenschappen gaat het altijd op de een of andere manier om mensen. Dat wil zeggen: om de verschillende manieren waarop mensen de wereld waarin zij leven vormgeven. En omgekeerd: de manier waarop de wereld hen juist tot die unieke mensen maakt die zij zijn.
In dat geval gaat het niet om het bedenken van verklaringen, maar veel meer om het leren verstaan van wat mensen bezielt en bezig houdt. Het is dus een wereld van verschil of je met leerlingen in gesprek gaat over drijven en zinken, of over een gelijkenis van Jezus. Elk vakgebied gaat uit van een eigen  zienswijze op de werkelijkheid.

 

We staan er niet altijd bij stil, maar in feite gaat het bij gesprekken in het kader van natuuronderwijs en godsdienstonderwijs of levensbeschouwing ook nog eens een keer om verschillende soorten van taalgebruik. Ik bedoel dat we over de natuurkundige uitleg van oorzaken en gevolgen in heel andere termen communiceren dan bij de uitleg van verhaal uit de bijbel. Die verhalen zijn in de regel een reactie op bepaalde levensvragen waar mensen destijds tegenaan liepen. En al ziet onze wereld er gans anders uit: die verhalen helpen mensen van nu nog steeds bij hun zoektocht naar diepere levensbetekenissen. Kijk, als het daar om gaat krijg je natuurlijk ook andere gesprekken.
En om terug te komen op jouw godsdienstles: als we kritisch terugkijken, zou het gesprek over de gelijkenis eigenlijk veel meer een open karakter moeten hebben. Maar omdat je het Directe Instructie Model nog helemaal in je hoofd had zitten, was je permanent aan het sturen in de richting van ‘goede' of ‘foute' antwoorden. En je merkte wel dat de kinderen daar niet zoveel zin in hadden. En ik geef ze geen ongelijk.'
Tom: ‘Ik begin het te begrijpen, maar moet er nog wel even goed over nadenken.... Ik ben me er nog niet eerder bewust van geweest dat er zoveel verschil zit tussen die twee uitersten, waar u het over heeft. Raar eigenlijk dat ik dat verschil domweg nooit eerder heb opgemerkt. Wat u vertelt lijkt me heel aannemelijk. Waarom heb ik dit trouwens niet van mijn docenten op de Pabo gehoord? Ik vind het toch wel steengoed dat u dit allemaal zomaar vertelt. Daar kan ik voor de volgende keer echt wat mee!'


Tot zover de nabespreking.

 

>>> Lees verder